Exploratory testen: zinvol of onzin?
Sinds enige tijd wordt er door een aantal testexperts - onder anderen James Bach, Cem Kaner en James Whittaker - een nieuwe testtechniek of zelfs -methode verkondigd: Exploratory Testen (‘The Testing Practitioner’, 2002). Vaak wordt deze aanpak afgedaan als zinloos, weinig gestructureerd en gewoon een andere naam voor ‘error-guessing’. Ook wordt exploratory testen vaak als excuus gebruikt om geen testgevallen op te moeten stellen.
![Carriere](https://static.agconnect.nl/a0d8ffec-746d-58de-b5bf-d4dcf4916c0b/article/42/fc/42fc7d54-cffe-46f0-af07-b5fd268d11a2/opening_image/opening_image_hero/carriere.jpg)
Shutterstock
Shutterstock
‘We werken immers met exploratory testen’, is dan een veel gehoorde kreet. Echter in de praktijk betekent dat: ‘we doen aan error-guessing, maar we hebben er nu een mooie naam voor’. Voorstanders van exploratory testen slaan vaak door naar de andere kant met stellingen als ‘TMap is nu verleden tijd’. Kortom, genoeg redenen voor een discussie.