Harde afspraken over marktfitness
![Maatschappij](https://static.agconnect.nl/41110fbd-6a70-5d1f-a3ec-1807567eb577/article/c3/82/c3821d90-9e72-4fcb-84ae-3b4257fa0210/opening_image/opening_image_hero/maatschappij.jpg)
Voor werknemers in de ICT-sector is offshoring dan ook de realiteit van alledag. Uit onderzoek blijkt dat met name de werknemers met een MBO-opleiding of lager, de dupe zijn van deze ontwikkeling. Het is namelijk sterk de vraag hoeveel ICT-banen voor deze werknemers in Nederland überhaupt overblijven. Dit alles roept de vraag op wat werknemers in de ICT-sector gegeven deze situatie moeten doen. Broeders stelt dat werknemers moeten letten op hun ‘marktfitness’. Daarmee doelt hij op de individuele brede inzetbaarheid van werknemers. Met andere woorden hoe zorgt een werknemer ervoor dat zijn kennis zodanig op niveau blijft dat hij bij ontslag makkelijk een andere baan kan vinden. Vakbonden hebben het in dit kader altijd over de ‘employability’ van werknemers. Volgens Broeders moeten werknemers juist bij het aanvaarden van een baan niet alleen letten op het loon maar ook op de opleidingsmogelijkheden. Op zich heeft Broeders groot gelijk als hij wijst op het belang van de scholing van werknemers binnen de ICT-sector. Het is onmiskenbaar een feit dat werknemers in de ICT-sector op de langere termijn zeer gebaat zijn bij het op peil houden van hun kennis. Dat is uiteindelijk veel meer waard dan die extra centen. Maar de praktijk wijst uit dat de verantwoordelijkheid die een werknemer bij de aanvang van een dienstverband kan nemen voor zijn eigen opleidingsmogelijkheden, beperkt is. Want over een scholingsbudget wordt nu eenmaal zelden of nooit schriftelijk tussen werknemer en werkgever iets vastgelegd. Als een werknemer eenmaal in dienst is, verdwijnen die mooi beloftes over scholing vervolgens vaak als sneeuw voor de zon. Als het goed gaat met het bedrijf, krijgt de werknemer dikwijls te horen dat het te druk is om cursussen te volgen. En als het slecht gaat, is er weer geen geld voor scholing. Dus een werknemer heeft vaak weinig aan toezeggingen tijdens een sollicitatiegesprek over cursussen en opleidingen. Dat laat onverlet dat Broeders een punt heeft als hij stelt dat werknemers bij het aanvaarden van een baan niet alleen moeten letten op het loon maar ook op de opleidingsmogelijkheden. Zijn redenering is alleen nog niet af. Als werkgevers echt willen dat werknemers bij het zoeken naar een nieuwe baan, meer letten op de opleidingsmogelijkheden, dan moet er boter bij de vis. Dan moeten werkgevers bereid zijn om bij de aanvang van een dienstverband schriftelijk afspraken te maken over de te volgen cursussen of het opleidingsbudget. Alleen dan kan een werknemer in een sollicitatiegesprek een reële afweging maken tussen een hoger loon of meer cursussen/opleidingen. Maurice Limmen Maurice Limmen is bestuurder van de CNV Dienstenbond